Bjorn Vandewege, Stein Tant en Stef Maginelle op top Mt.Everest

15 mei 2007, 3 vrienden staan op de top van de hoogste berg ter wereld: de Mt. Everest. Ze kiezen de moeilijkere route en slagen briljant in hun opzet door samen op de top de ronding van de aarde te aanschouwen. Ze kijken in elkaars ogen: de één is volledig van de wereld, een glazige blik in de ogen. Hij zou later toegeven dat hij niet meer weet dat hij op de top geraakt is, hij speelde met zijn leven. Een tweede is ronduit euforisch en staat op het punt te jodelen, tot hij weerhouden wordt door de ijle lucht. Een derde is blij dat hij het gehaald heeft, maar stelt achteraf vast dat er maar één gedachte in zijn brein gepland was: ik moet hier zo snel mogelijk weg! Hetzelfde verhaal, maar drie maal een ander einde. Of toch weer niet: hun enige doel was de top bereiken en ze slaagden wonderwel. Toch was er bij ieder dat andere accent.

Ze gebruikten alle drie goalsetting om hun doel te verwezenlijken, een techniek waar al duizenden boeken over geschreven zijn. Zij hebben het in de praktijk omgezet en tonen aan dat het werkt. Je begint te dromen over iets, je zet het voor jezelf om in een concreet plan door het op te schrijven, je hebt het erover met je naaste vrienden en maakt het dan publiek. Hoe meer je het erover hebt, hoe meer je jezelf de druk oplegt het ook effectief waar te maken. Je kan immers niet meer falen, er is geen weg terug. Retrograad gewauwel is toch niets voor jou! Je bent toch geen zwetser? Je gaat ervoor en alles moet wijken. Het kan zo ver gaan dat je er je leven voor op het spel zet, kijk maar naar de man met de glazige blik in de ogen. Hij had enorm veel geluk en verloor enkel een teen… Kunnen woorden een mens daadwerkelijk aanzetten tot irreële daden? Eigen woorden nota bene!

Ik ben danig onder de indruk van de kracht van goalsetting. Verre dromen, simpele regeltjes en vluchtige woorden kunnen een mens aanzetten zijn leven op het spel te zetten. Eens gevangen in het web van die ene uitgesproken droom, is er geen weg terug. Het is misschien enorm macho om zoiets enkel en alleen uit te voeren om je woorden gestand te doen, maar ik heb er verdorie respect voor. Misschien is het niet zo’n slecht idee om er ook eens mee te beginnen. Ieder mens heeft een doel nodig in zijn leven en misschien is het najagen van een verre droom niet eens zo’n tijdverspilling…